یکی از ویسای دکتر هلاکویی رو تازگیا شنیدم. راجع به کسایی می گفت که توانایی تنها موندن ندارن. به محض اینکه وقتشون خالی میشه گوشیو برمیدارن و شروع می کنن زنگ زدن و حرف زدن یا قرار ملاقت گذاشتن با کسی.
بعد این جور مواقع ممکنه نفر اولی که میخوایم ببینیمش، در دسترس نباشه و نتوته بیاد. میریم سراغ نفر دوم و اگه اونم نتونه، کم کم میریم سراغ کسایی که اصلا ترجیحمون برای دیدار نیستن، ولی برای راحت شدن از شر تنهایی، انتخابشون می کنیم.
گاهی دقیقا همینجوری ام من.